Грамадская дзейнасць

U2 вядомыя не ў меншай ступені за сваю гуманітарную працу. Як разам, так і па асобнасці, чальцы групы з пачатку 80-х супрацоўнічаюць з музыкамі, артыстамі, знакамітасцямі і палітыкамі ў пытаннях, датычных хвароб, беднаты, несправядлівасці ў краінах Афрыкі, Азіі і Еўропы.

У 1984 годзе Боно і Адам Клейтан удзельнічалі ў акцыі Band Aid, арганізаванай Бобам Гелдафам, тады вакалістам групы Boomtown Rats. Гэты сумесны праект, створаны з мэтай сабраць грошы для галадаючай Эфіёпіі, спарадзіў хітовы сінгл Do They Know It’s Christmas? («Ці ведаюць яны, што Каляды?») і стаў першым для U2 і Гелдафа. У ліпені 1985 U2 выступалі на Live Aid — канцэрце, падобным на Band Aid і з тымі жа мэтамі.

У 1986 годзе па запрашэнні World Vision Боно са сваёй жонкай Алі наведаў Эфіёпію, дзе сам мог убачыць чалавечую трагедыю, якая адбылася з-за голаду і мясцовага заняпаду. Гэты візіт стане асновай для некалькіх песень і кампаніі Боно за дапамогу Афрыцы. Пасля гэтай паездкі Боно ўдзельнічаў у A Conspiracy of Hope Tour у падтрымку «Міжнароднай амністыі» і Self Aid, каб звярнуць увагу на беспрацоўе ў Ірландыі. Прыкладна ў таксама час Боно з жонкай наведаў Нікарагуа і Сальвадор па запрашэнні руху «Сховішча».

У 1992 годзе U2 падарылі радыяцыйны гарнітур фотааператару і правялі канцэрт Stop Sellafield («Спыніце Сэлафілд») у падтрымку «Грынпіса». Праз некалькі гадоў падзеі ў Сараева падчас баснійскай вайны натхнілі групу на напісанне песні Miss Sarajevo («Міс Сараево»), якая ўпершыню была выкананая на шоў «Павароцці і сябры», дзе Боно і Эдж выступілі ў падтрымку War Child.

Абяцанне, дадзенае раней, і канчатак вайны ў Босніі прымусілі U2 правесці падчас Popmart канцэрт ў Сараева. У 1992 U2 выступілі ў Белфасце за некалькі дзён да зняволення Дамовы Гарачай пятніцы, запрасіўшы на сцэну палітыкаў Дэвіда Трымбла і Джона Х'юма, якія абвясцілі аб прыняцці дамовы. Пазней у гэтым жа годзе ўсе прыбыткі ад продажу сінгла The Sweetest Thing («Самая салодкая рэч») былі перададзены на падтрымку праекту «Дзеці Чарнобыля».

У 2001 годзе U2 прапанавалі дапамогу нобелеўскай лаўрэатцы Аун Сан Су Чжы, стварыўшы і прысвяціўшы ёй песню Walk On («Ідзі»), за яе грамадскую дзейнасць і барацьбу за волю. Боно і Эдж удзельнічалі ў серыі канцэртаў «46664», якія арганізоўваў Нэльсан Мандэла з мэтай звярнуць увагу на праблему эпідэміі ВІЧ/Сніду ў Паўднёвай Афрыцы. У 2005 году ўся група ўдзельнічала ў канцэртах Live 8 (зноў з Бобам Гелдафам), якія праходзілі раўналежна з кампаніяй Make Poverty History. Найпершай задачай Live 8 звярнуць увагу і аказаць ціск на ўдзельнікаў «Вялікай васьмёркі» G8 для аказання наступнай дапамогі Афрыцы.

У 2005 году U2 і іх прадзюсар Падлога Макгінэсс былі ўзнагароджаны прэміяй «Амбасадар сумлення» арганізацыі «Міжнародная амністыя» за іх працу ў сферы правоў чалавека.

Аднак грамадская праца U2 і Боно не была абдзелена крытыкай: палітычны бюлетэнь Counterpunch часта папракае іх за блізкасць да ўлады і іх спробы дапамагчы, якія прыносяць шкоду, а не карысць.